Sinds 1923

De geschiedenis van LOWA begint in 1923 in het duitse dorp Jetzendorf. Johann Wagner was de schoenmaker van het dorp en hij werd geholpen door zijn zonen Lorenz, Hans en Adolf. Urenlang trokken ze door de velden op weg naar boeren, met hun werktuig en schoenleesten in hun rugzak en hun schoenmakersstoel op hun borst gebonden. Op de boerderijen repareerden ze schoenen of maakten ter plaatse simpel voetwaar. Het leer werd door de boeren zelf verstrekt.

1930/1931
In 1930/1931 werd de eerste fabriek gebouwd. Sepp Lederer was in de tijd een leerknecht. In de tijd van de wereldwijde economische recessie was het mogelijk om machines van schoenmakers die failliet waren gegaan voor een schijntje te kopen. Sommige aankopen konden alleen gedaan worden met het extra inkomen dat de familie verdiende met het maken van muziek, wat ze allemaal even goed konden. Vanaf 1933, na de machtsgreep van Hitler, maakte men in Jetzendorf bergschoenen voor bergjagers. In de oorlog moesten 40 schoenmakers LOWA verlaten, waarvan er maar weinig terugkeerden. De overgebleven arbeiders werden opgeroepen voor militaire dienst om in de productie van militaire schoenen te werken. Toen de oorlog ten einde was, begon Lorenz Wagner opnieuw.

1948
Vanaf 1948 produceerde hij met zijn medewerkers een uitgebreide productielijn van schoenen, van dubbel gestikte alpinismelaarzen tot skischoenen en lichtgewicht 'California' sandalen. De broers, die hun eigen schoenmakerijen voor de oorlog in nabijgelegen dorpen hadden opgericht, werden nu serieuze concurrenten van elkaar.

1953
Tijdens de Koreaanse oorlog werd leer een product waar veel over gespeculeerd werd. Om de fabriek draaiende te houden kocht LOWA wat ze konden kopen. Opeens daalden de prijzen, maar de hoge rekeningen moesten nog betaald worden. LOWA voelde nog steeds de financiële strop van het herbouwen van de fabriek. In één nacht werd het bedrijf insolvent. De bank wilde LOWA geen krediet meer geven en Lorenz Wagner, de zoon die al zijn energie en gezondheid had opgeofferd voor het bedrijf, voelde zich een gebroken man. Hij stierf op paaszondag in 1953 op 60-jarige leeftijd.

1955
Ondertussen had Sepp Lederer de zaak overgenomen. In 1952 trad hij in het huwelijk met Berti, de dochter van Lorenz Wagner. Ze slaagden erin om de bank en de curators achter zich te krijgen en waren na de dood van Lorenz verantwoordelijk voor het bedrijf. 'Ik zag op de begrafenis – en ik zal dit beeld nooit vergeten- het gehele team twee bij twee een krans dragen, en ik dacht bij mezelf; met mensen zoals deze moet je gewoon doorgaan. Er was zoveel kracht in deze mensen te zien en ze verwachten van mij dat ik ook doorzet.', aldus Sepp Lederer. Vanaf 1955 had de situatie zich gestabiliseerd en werd vooral de ontwikkeling van berg- en skischoenen voorop gesteld.

In de skischoenenbranche ontstond een ware revolutie. De eerste 'vulca' zool, een rubberen zool die meteen vastzit aan de bodem van de schoen zonder te lijmen, werd in Jetzendorf ontwikkeld. Helaas had het bedrijf alleen het idee, maar niet het geld om te investeren in de dure machines die nodig waren voor de productie. De makers van de machine, met wie LOWA het idee had ontwikkeld, wilden geld zien. LOWA was gedwongen om toe te kijken hoe een groot bedrijf in Wurttemberg de meest up to date productiemethodes intriduceerde. Het was een kleine troost om te weten dat alleen goede dingen geïmiteerd worden.

1967
In 1967 moest waarschijnlijk het moeilijkste besluit ooit door het productieteam genomen worden: doorgaan met het produceren in leer of overstappen op plastic? Sepp Lederer had vertrouwen in de toekomst en werd de eerste Beierse fabrikant die de nieuwe plastic technologie uitprobeerde. Het succes bewees dat hij gelijk had.

LOWA bleef maar groeien, maar de grote afstanden tussen de verschillende fabriekseenheden bleken al snel ondoenlijk te zijn. De gemeente Pfaffenhofen bood een plek op hun nieuwe industriegebied, maar dankzij de invloed van Berti en de toenmalige burgemeester koos LOWA uiteindelijk voor Jetzendorf. In 1977 werden twee nieuwe fabriekseenheden en een garage gebouwd op een nieuwe plaats. De externe eenheden werden gesloten en verplaatst naar Jetzendorf. Hoewel de skischoenen van LOWA het meest bekend waren, stegen de kosten voor onderzoek en ontwikkeling vooral in de jaren '80 dramatisch. Dit veroorzaakte elk jaar een groot verlies, dat niet gecompenseerd kon worden door de groeiende verkoop van de wandelschoenen. De eigenaars moesten een sterke partner zoeken en vonden er een in Montebelluna, Italië. De Zanatta familie, schoenmakers sinds verschillende generaties, bleken de juiste mensen te zijn om het succes en de groei van LOWA voort te kunnen zetten. Met Werner Riethmann aan het hoofd van LOWA (sinds 1992) werd LOWA in 1993 verkocht aan Tecnica.

Vandaag
Vandaag de dag worden overal ter wereld schoenen van LOWA verkocht. LOWA is marktleider in Duitsland, Zwitserland, Oostenrijk en Nederland. 


Klik hier om naar de internationale website van Lowa te gaan.